Edebiyat, hayatı taklit etmez, hayatın önünde gider, ona istediği biçimi verir.
- Oscar Wilde

Kim Aldatmış Sevdiğini?

Kim Aldatmış Sevdiğini?

Kim Aldatmış Sevdiğini?

İsteseydin iki yarımı bir eder, Yunus'un sevdasında kaybolurduk.  Korkmasaydın, cüretkar benliğimin sana aşikar olan sevdasını sınamazdın.  Kim aldatmış sevdiğini? Ben ki sevgimden hallice bir gülüşünde kaybolur, bir damla göz yaşında fırtınalar kopartmaya cüret ederdim. 

 Sevgi adanmışlığı sever kadınım. Ellerini avuçlarıma koyduysan eğer benden çekinme.  Yanılgılarım da yanımda dur, hatalarımda beni uyar, doğrularımda ortaklık edenim ol.  Sebebi sormadan omzunu omzuma yaslayarak iç çek benimle, dalıp gittiğimiz hayat telaşında benimle birlikte yuvarlanacak kadar gözünü karart. 

Kim aldatmış sevdiğini? Aşkın tecellisinde duygularımızı ziyan etmekten çekinen sen, tam manasıyla kendini bırakamazken, güvenimi dizlerinin önünde kilim eyledim.  Bizde verilen sorgulanmazken, dirhemle alınan başımıza taht edilirdi.  Günahına, sevabına kefil olur, yine sen diye pervane olur dönerdim her bucağında.  

Yanmak neymiş kadınım.  Ben karanlığımın ışığını feda ederdim gözlerinin buğusuna.  Korkmasaydın, tutaydın ellerimi canım uğruna yıkıp geçerdim dost bilinenlerin sahte yüzlerini.  Deli yazlara sığamaz, kopkoyu akşam sefalarını çiğneyerek bağrında tutuşurdum...


..